Η υπέρταση ή υψηλή αρτηριακή πίεση είναι μία χρόνια πάθηση όπου η πίεση του αίματος στα αιμοφόρα αγγεία παραμένει υψηλή (άνω των 140/90 mmHg). Συχνά αποκαλείται "σιωπηλός δολοφόνος" καθώς σπάνια παρουσιάζει συμπτώματα στα αρχικά στάδια. Όταν εμφανίζονται συμπτώματα, μπορεί να περιλαμβάνουν κεφαλαλγίες, ζάλη, θολή όραση και δύσπνοια.
Οι κύριοι παράγοντες κινδύνου περιλαμβάνουν την παχυσαρκία, το κάπνισμα, την έλλειψη σωματικής δραστηριότητας, την υπερβολική κατανάλωση αλατιού, το στρες, την ηλικία και το οικογενειακό ιστορικό.
Η φαρμακευτική αντιμετώπιση της υπέρτασης βασίζεται σε διάφορες κατηγορίες φαρμάκων:
Συχνά απαιτείται συνδυασμός φαρμάκων για την αποτελεσματική αντιμετώπιση της υπέρτασης. Οι συνηθέστεροι συνδυασμοί περιλαμβάνουν ACE αναστολέα με διουρητικό ή αποκλειστή καναλιών ασβεστίου με αποκλειστή υποδοχέων αγγειοτενσίνης.
Η καρδιακή ανεπάρκεια εμφανίζεται όταν η καρδιά δεν μπορεί να αντλήσει αποτελεσματικά αίμα για να καλύψει τις ανάγκες του οργανισμού. Τα κύρια συμπτώματα περιλαμβάνουν δύσπνοια που επιδεινώνεται με την άσκηση ή σε ύπτια θέση, χρόνια κόπωση και αδυναμία που επηρεάζουν τις καθημερινές δραστηριότητες.
Το οίδημα άκρων, ιδιαίτερα στα πόδια και τους αστραγάλους, είναι χαρακτηριστικό σύμπτωμα λόγω κατακράτησης υγρών. Η διάγνωση βασίζεται σε κλινική εξέταση, ηχοκαρδιογράφημα και εργαστηριακές εξετάσεις.
Η θεραπεία της καρδιακής ανεπάρκειας περιλαμβάνει:
Η δοσολογία προσαρμόζεται ατομικά ανάλογα με τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων και την ανταπόκριση του ασθενούς. Η παρακολούθηση των επιπέδων ηλεκτρολυτών και της νεφρικής λειτουργίας είναι απαραίτητη. Συνήθως η θεραπεία ξεκινά με χαμηλές δόσεις που αυξάνονται σταδιακά.
Οι καρδιακές αρρυθμίες αποτελούν σημαντικές διαταραχές του καρδιακού ρυθμού που απαιτούν εξειδικευμένη φαρμακευτική αντιμετώπιση. Στην Ελλάδα, η διαχείριση των αρρυθμιών ακολουθεί τις ευρωπαϊκές κατευθυντήριες οδηγίες με έμφαση στην ασφάλεια και αποτελεσματικότητα της θεραπείας.
Η κολπική μαρμαρυγή αποτελεί τη συχνότερη αρρυθμία, ενώ η ταχυκαρδία και βραδυκαρδία απαιτούν διαφορετική θεραπευτική προσέγγιση ανάλογα με την αιτιολογία και τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων.
Η επιλογή του κατάλληλου αντιαρρυθμικού φαρμάκου εξαρτάται από τον τύπο της αρρυθμίας, τη συστολική λειτουργία και τις συννοσηρότητες του ασθενούς.
Η στηθάγχη αποτελεί σημαντική εκδήλωση της στεφανιαίας νόσου που επηρεάζει χιλιάδες Έλληνες ετησίως. Η σωστή φαρμακευτική αντιμετώπιση βελτιώνει σημαντικά την ποιότητα ζωής και μειώνει τον κίνδυνο καρδιακών επεισοδίων.
Η ισχαιμία μυοκαρδίου προκαλείται από ανεπάρκεια οξυγόνου στο καρδιακό μυ. Διακρίνουμε τη σταθερή στηθάγχη, που εμφανίζεται κατά την άσκηση, από την ασταθή που μπορεί να προκαλέσει έμφραγμα.
Η οξεία κρίση στηθάγχης αντιμετωπίζεται με υπογλώσσια νιτρογλυκερίνη, ενώ η μακροχρόνια θεραπεία περιλαμβάνει συνδυασμό φαρμάκων για βέλτιστη προστασία.
Η δυσλιπιδαιμία αποτελεί βασικό παράγοντα κινδύνου για καρδιαγγειακά νοσήματα. Η LDL χοληστερόλη, γνωστή ως "κακή" χοληστερόλη, συσσωρεύεται στα αγγεία προκαλώντας αθηροσκλήρωση. Αντίθετα, η HDL χοληστερόλη ("καλή" χοληστερόλη) μεταφέρει την χοληστερόλη από τους ιστούς στο ήπαρ για αποβολή. Τα τριγλυκερίδια, όταν αυξημένα, συμβάλλουν επίσης στον καρδιαγγειακό κίνδυνο.
Οι στατίνες αποτελούν τη θεραπεία πρώτης γραμμής για τη μείωση της LDL χοληστερόλης:
Το Ezetimibe μειώνει την απορρόφηση χοληστερόλης από το έντερο, ενώ τα fibrates όπως το Fenofibrate είναι αποτελεσματικά για τη μείωση των τριγλυκεριδίων.
Η θεραπεία συνδυάζεται με διαιτητικές τροποποιήσεις και άσκηση. Οι κύριες παρενέργειες των στατινών περιλαμβάνουν μυαλγίες και σπάνια ραβδομυόλυση.
Η αντιπηκτική και αντιαιμοπεταλιακή θεραπεία στοχεύει στην πρόληψη σοβαρών καρδιαγγειακών συμβάντων. Τα εγκεφαλικά επεισόδια, το έμφραγμα μυοκαρδίου και η φλεβική θρομβοεμβολή αποτελούν τις κυριότερες ενδείξεις για αυτή τη θεραπευτική προσέγγιση.
Οι διαθέσιμες θεραπευτικές επιλογές περιλαμβάνουν:
Η θεραπεία απαιτεί τακτική παρακολούθηση για την αποφυγή αιμορραγικών επιπλοκών. Ιδιαίτερη προσοχή χρειάζεται σε ηλικιωμένους ασθενείς και σε συνδυασμούς φαρμάκων που αυξάνουν τον κίνδυνο αιμορραγίας.
